Zwangerschapsincontinentie

 

Bij zwangerschapincontinentie heeft u tijdens en/of na uw zwangerschap te maken met ongewenst urineverlies. Incontinentie tijdens de zwangerschap heeft andere oorzaken dan incontinentie na de zwangerschap.

 

Oorzaken van zwangerschapsincontinentie: tijdens de zwangerschap

Tijdens de zwangerschap verandert uw hormoonhuishouding. Door die zwangerschapshormonen verslappen uw bekkenbodemspieren. Ook wordt uw baarmoeder natuurlijk steeds groter, waardoor er nog eens extra druk komt te staan op uw bekkenbodem. Dit kan leiden tot urineverlies. Wanneer u zich onverwacht inspant, bijvoorbeeld bij lachen, hoesten of niezen, kunnen de sluitspier en bekkenbodem dan onvoldoende tegendruk geven. De urine lekt dan weg. Dit is een vorm van stressincontinentie.

 

Oorzaken van zwangerschapsincontinentie: na de zwangerschap

Ook na de zwangerschap kunt u last hebben van incontinentie. Dat kan verschillende oorzaken hebben:

 

  • opgerekte of gescheurde spieren van de bekkenbodem
  • overrekte zenuwen
  • overrekte schedewanden
  • naar beneden gedrukte urinebuis

Hierdoor heeft u minder controle over het ophouden van uw urine. Wanneer u een kunstmatige bevalling hebt gehad, is de kans op schade aan de bekkenbodemspieren groter. Bijvoorbeeld als uw kindje ter wereld is gekomen met een tangverlossing of vacuümcup.

 

Behandeling van zwangerschapsincontinentie

Wanneer u last heeft van zwangerschapsincontinentie, is het trainen van uw bekkenbodemspieren de beste remedie. Dit doet u onder begeleiding van een bekkenbodemfysiotherapeut. De klachten gaan dan meestal in de loop van de tijd over. Wanneer u langer dan zes weken na de bevalling nog last heeft van incontinentie, kunt u het best even naar uw huisarts gaan. Soms is de verzakking of beschadiging zo fors dat oefenen niet helpt. Het is mogelijk dat er dan andere hulpmiddelen nodig zijn of een operatie nodig is.